Stilgezet - 40-dagentijd 2012

‘En God beschikte een vis’[1]. Ken je het verhaal van Jona? Op de vlucht voor God, stapt hij op een schip. Zware storm, Jona wordt overboord gegooid, de zee wordt weer kalm. En precies op dat moment zwemt er een grote vis langs die Jona opslokt. ‘En God beschikte een vis’.  Zo werkt Hij: precies op het juiste moment grijpt Hij in.

Vasten. Dit jaar stond mijn hoofd er wel naar: bewust vorm geven aan de 40-dagentijd voor Pasen. Maar hoe? Ik was druk bezig met daarover na te denken.

Met een kop cappucino + plak #zelfgebakken marmercake... nadenken of en zo ja hoe ik ga #vasten. Wordt denken doen?

Like · · @marleen*** on Twitte · February 22 at 10:20am via Twitter

Het begon met een tweet. Wordt denken doen? Ik vroeg me dit af en zette het op Facebook, om reacties uit te lokken: als ik het opschrijf, is het echt, is het al meer dan alleen de gedachte. Dan moet ik er ook echt wat mee doen. Door het op Facebook te zetten, verplichtte ik mezelf om antwoord te formuleren, een beslissing te nemen.

Maar ik kwam er niet uit.

Ik zag mezelf nog niet echt vasten in de vorm van minder eten of minder snoepen. Dat neemt gewoon niet zo’n belangrijke plaats in, in mijn leven. Minder koffie zou sowieso wel goed zijn voor me, maar dat terzijde. Dat kan ik ook doen zonder de link met 40-dagentijd te leggen. Alsof vasten alleen tot doel heeft los te komen van verslaving. En als ik ergens van zou willen afkicken is het mijn Facebook-verslaving. Maar ik wil niet te rigoureus 'vasten'. Ben bang dat het dan juist een obsessie wordt (net als bij lijnen....je gaat juist meer aan die marmercake denken).

Het werd me langzaam duidelijker: vasten is niet alleen 1) iets minder doen of iets laten, maar ook en vooral: 2) de ruimte die daardoor overblijft, gebruiken om stil te staan bij of voor te bereiden op 'het geestelijke', in dit geval Pasen.

Het gaat er vooral om weer even stil te staan en los te komen van alles wat je zo druk bezig houdt. Dat stil staan, dat is de crux.

En God beschikte een griep. Twee dagen werd ik stilgezet. Geen koffie, geen Facebook. Alleen maar slapen en resetten. De zee werd weer kalm.

En ik besloot: ik ga niet vasten. Dit jaar niet. Ik sta al stil.

En als een bevestiging las ik, in de kathedraal van Brussel:

Revenez à moi

de tout votre coeur

car je suis

un Dieu de tendresse

Ik wens je een goede 40-dagentijd toe. En daarna vooral een Feestelijk Pasen!

Ben benieuwd of en zo ja hoe jij deze tijd invult…

---

[1] Jona 1 :17. In de Statenvertaling. In het Frans: l’Eternel fit intervenir un grand poisson. = deed ingrijpen

Gehaakte Babybal-nu met tutorial

Eindelijk kan ik em laten zien: mijn gehaakte babybal!
Vorige week heb ik er een nieuw neefje bij gekregen. De bal is voor hem. Tot die tijd moest het een verrassing blijven.
Hieronder vind je het patroon. Ik heb zelf lang moeten zoeken naar een geschikt patroon, en vond uiteindelijk iets bij hobby.blogo. Maar omdat ik zelf moeite heb met algemene termen als 'meerder gelijkmatig', heb ik het patroon per toer uitgeschreven, zoals ik de bal gemaakt heb.
Ik hoop dat je er wat mee kunt. Als je opmerkingen of suggesties hebt over dit patroon, lees ik graag je reactie!

Haak Patroon Babybal (gebaseerd op patroon van www.hobby.blogo.nl)

Werkbeschrijving:

Haakt 2 halve bollen, die je vervolgens aan elkaar haakt/naait en vult met fiberfill.

Begin elke toer met 2 lossen i.p.v. de eerste vaste en sluit iedere toer af met een halve vaste in de eerste steek.

Als je verschillende kleuren gebruikt en je wilt de beide helften symmetrisch, noteer dan per toer welke kleur je hebt gebruikt. Zo weet je bij de 2^e halve bol precies wanneer je van kleur moet wisselen.

Haak een ketting van 6 lossen en sluit af met een halve vaste tot een ring, of begin met een magic ring.

1^e toer: haak 9 vasten in de ring

2^e toer: 2 vasten in elke 2^e vaste (= 13 vasten)

3^e toer: in 1^e vaste: 2 vasten. Daarna in elke 3^e vaste 2 vasten (laatste vaste dus ook 2 vasten) (=18 vasten)

4^e toer: 2 vasten in elke 2^e vaste (=27 vasten)

5^e toer: 2 vasten in elke 3^e vaste (=36 vasten)

6^e toer: 2 vasten in elke 4^e vaste (= 45 vasten)

7^e toer: in elke vaste 1 vaste

8^e toer: 2 vasten in elke 5^e vasten (= 54 vasten)

9^e toer: in elke vaste 1 vaste

10^e toer: 2 vasten in elke 6^e vaste (= 63 vasten)

11^e toer: in elke vaste 1 vaste

12^e toer: 2 vasten in elke 7^e vaste (= 72 vasten)

13^e t/m 18^e toer: in elke vaste 1 vaste

Ik ben verder gegaan t/m toer 22. Dat bleek net iets teveel. Bekijk zelf hoe ‘dicht’ jij haakt en hoe dik je draad is, of je bal al een mooie ronde vorm krijgt.

Haak nog een helft (halve bol). Haak de helften aan elkaar (goede kanten tegen elkaar leggen en dan met halve vasten aan elkaar haken), laat een klein stukje open. Vul de bal met fiberfill. Ik heb er halverwege een belletje in gedaan, rammelt zo leuk…

Hecht alles heel goed af, zodat de bal veilig speelgoed is.

Veel plezier ermee!!

zo begint het: twee halve bollen

ICE heART

Suncatcher.

Het is heel simpel:

Vul een diepvriesbak met spullen uit de natuur, of wat je maar leuk vindt.

Leg er een touwtje in als ophanglus.

Laat een nachtje buiten staan...

(popel de popel)

en de volgende ochtend

heb je Kunst!!

Al heel lang wil ik zoiets maken. En nu het dan eieieieieindelijk vriest èn de zon schijnt, kon ik me uitleven. In het Engels heet het zo mooi: ephemeral art. 'Ephemeral' = only lasting one day. 

Ik heb een siliconenbakvorm gebruikt, en uitgebloeide rozen uit een bos bloemen die ik nog had staan van mijn verjaardag. Het kan natuurlijk ook met bessen, groene taxus, herfstblaadjes, of kinky badeendjes, of smarties.... Ik heb nu al zin om er nog meer te maken!

Bevroren rozen, inspiratie voor een gedicht... wie durft?

Meteen een bijdrage voor Valentijnsdag (zoete zwijmel, bwerk) en als bloemetje op woensdag, als dat nog bestond.

Vanuit mijn raam zie ik het IJsHart hangen aan de pergola. De zon staat er nu achter. Onderaan hangt een druppel smeltwater. Hier word ik blij van. 

Ben benieuwd hoe lang ik ervan kan genieten. En anders maak ik gewoon weer een nieuwe!

Inmiddels hangt mijn ijzige hart al een week. Het wordt steeds dunner en smaller. Onderaan hangt een ijspegel van een cm of 20. Morgen begint het hier te dooien...

Gedichtendag 2012

When you go,

if you go,

And I should want to die,

there's nothing I'd be saved by

more than the time

you fell asleep in my arms

in a trust so gentle

I let the darkening room

drink up the evening, till

rest, or the new rain

lightly roused you awake.

I asked if you heard the rain in your dream

and half dreaming still you only said, I love you.

― Edwin Morgan, New Selected Poems

de zon in regendruppels op het raam; net diamantjes

Dit is een van mijn lievelingsgedichten. (zie ook mijn blog van vorig jaar).

Op de middelbare school kregen we het verschil tussen 'when' en 'if' uitgelegd aan de hand van dit gedicht. Sinds die tijd zit het in mijn hoofd. 

Het heeft zo'n intieme en verstilde sfeer. 

De schemer kruipt de kamer binnen en drinkt de avond op. Je ligt in mijn armen, valt in slaap. Zo heel stil te zitten, tot rust of regen je zachtjes wekt. Hoorde je de regen in je droom? 
En half dromend nog, antwoord je alleen: Ik hou van je.
Als je ooit bij me weggaat, en ik zal willen sterven, is deze herinnering mijn houvast.


Op deze regenachtige gedichtendag, bezorgt dit poem me een glimlach om de mond. 
Een zonnestraaltje.

Dit is het leven

'Mam, dit is het leven!' Matthijs ligt languit in het zand, in een klein duinpannetje.
We zijn op het strand bij Egmond aan Zee, even uitwaaien. Na een lange wandeling langs de vloedlijn, lopen we onder langs de duinen terug. Nu ligt hij uit te blazen. Starend naar de strakblauwe lucht, laat hij zacht zand tussen zijn vingers door stromen. Hij is gelukkig.
'Mam, dìt is het leven!' roept hij. Wat geef ik hem gelijk!

We jutten. Vorige week heeft het water zo hoog gestaan (Noord-Wester storm, volle maan) dat het tot aan de duinen kwam. Er ligt nu genoeg. Veren, flessen met restjes whisky, cola, stukken hout, plastic, en heel veel touw. We verzamelen van alles en slepen een heel bos oude netten en stukken touw over de boulevard van Egmond. Veel reactie krijgen we. Je voelt jezelf weer even dat kind, die jutter, de verzamelaar. Misschien ga ik nog iets kunstzinnigs doen met de spullen. Voorlopig hangt het aan de schuur. De regen spoelt het schoon.

Dit is het leven. Een verzameling aangespoelde dingen. Waardeloos, waardevol voor wie er iets in ziet.

Ik ben de jutter die verzamelt. Kijk eens wat ik gevonden heb... Dat is dit blog in 2012, een vitrine vol alledaagse aardigheden. Kijk gerust!

Fijne jaarwisseling

'Fijne jaarwisseling!' hoor ik de caissière zeggen tegen de klant, een oude mevrouw, voor me. 

'Maar dat zal wel lukken hè...'. 

'Je weet maar nooit', zegt de dame.

 'Nee, je weet maar nooit', antwoordt de caissière. 

Ik verbaas me een beetje. Over de wens 'fijne jaarwisseling'. Ik kan me niet zo herinneren die eerder gehoord te hebben. 'Prettig uiteinde' was het vaak, en dat deed me altijd aan het achtereind van een varken denken. Wat zei ik ook al weer toen ik, ooit, zelf achter de kassa zat? We zaten dan in deftig zwart in plaats van met het standaard winkelschort aan. De jaarwisseling als feest. Dit jaar zie ik ook feest- en verkleedkleding voor Oud&Nieuw in de folders. En dan niet de galakleding, maar zilveren hoedjes, maskers, kekke brillen. Onze buren rollen op oudejaarsdag 2 fusten bier naar binnen = feest volgens hun definitie.
Ik verbaas me een beetje. De jaarwisseling reden tot feest? Aanleiding om weer eens een feestje te geven, uit je dak te gaan, 2011 weg te drinken en je angst voor het onbekende te verblinden met troebele ogen van het bier.
Ik verbaas me een beetje. 'Fijne jaarwisseling', alsof je er iets aan kunt doen, dat het jaar 2011 ophoudt en het jaar 2012 begint. Het gebeurt, zoals december januari wordt, en winter voorjaar. En toch voelt de jaarwisseling als een drempel. Een drempel waarbij je nog even stilstaat in wat er het afgelopen jaar gebeurd is. En je kijkt vooruit naar, voor zover je weet, wat je te wachten staat in het nieuwe jaar.

Natuurlijk betekent 'fijne jaarwisseling' ook dat je gewoon (?) een gezellige avond hebt met liefhebbende mensen om je heen. Onze zoon wilde dit jaar voor het eerst ècht vuurwerk. De schrik voor mij, vuurwerkhater. Maar ja, soms is 'begeleide confrontatie' beter dan het strikt verbieden... met alle stiekeme gevolgen. Dus de mannen hebben, voor 6,95 euro vuurwerk gehaald (in de aanbieding, want van vorig jaar). En de kleine man heeft 2 euro zakgeld aan het goede doel gegeven. Dat hoort erbij: voelen dat vuurwerk iets kost. Dat je niet zomaar geld de lucht in knalt. En dat je aan een ander goed doet. Soort compensatie, maar toch. Hij begreep waar het goed voor was. Gisteravond ouderwets zitten scrabbelen met mijn ouders. In geen jaren meer gedaan, nu aangestoken door Wordfeud.
Het was een fijne jaarwisseling. 'Je weet maar nooit' hoe 2012 gaat lopen. En toch is het reden voor feest: te weten dat er, jaar uit jaar in, altijd Iemand met je meegaat.
Ik hoop dat je een fijne jaarwisseling hebt gehad.
En om nog eens ouderwets te zijn: Veel heil en zegen in 2012!

Advent

Van bovenaf gezien

Het begon met een stuk schors. In de duinen gevonden, vergrijsd door de zoute lucht, prachtig. Dat gebruik ik voor een kerststuk, dacht ik. Nee, een advent-stuk. Al jaren ben ik rond de kerst van plan een kerststuk te maken. Net als vroeger. Vroeger, toen de kerstboom nog niet 'mocht' bij ons thuis. Kerstgroen was er wel, en lichtjes natuurlijk, en kaarsen. Samen met mijn broers maakten we dan, ieder in een boterbakje met zilverfolie, een kerststukje. Tussen het groen-uit-de-tuin leek het vooral een wedstrijd 'meeste kitsch per vierkante cm'; rode pepers van was, roodmetwittepaddenstoeltjes, glitters, gouden dennenappels op ijzerdraad enz enz. En een kaars. Die traditie van kerststukjes maken hoort bij de adventstijd, de voorbereiding van het Feest. Dus heb ik al jaren stukken oasis in mijn bak met kerstversiersels. Ik heb een zakje met glitterdingen, speciaal voor kerststukjes. Maar toch was het er nog nooit van gekomen om iets te maken. Geen tijd, geen plek in huis.

Maar dit jaar zou ik echt bewust met advent, de komst van Kerst, en de terugkomst van Jezus, bezig zijn.

Het begon met een stuk schors. Dat wordt de 'stronk van Isaï'. En ik had ooit een ronde glazen schaal gekregen. En in de trapkast lagen nog groene kaarsen. 

Oké, advent is al ruim 3 weken bezig, maar het kan nog.

Gistermiddag, tussen de buien door, de tuin in gegaan. Klimop, bloeiende Viburnum en wat uitgeschoten potplanten geknipt. Oasis in de schaal, klimopbladeren langs de rand. Kerstballetjes erbij, et voilà. Ben er eigenlijk best trots op. Bloemstukken maken vind ik lastig, het wordt zo gauw zo stijf. 

Ik ben blij met mijn groene, natuurlijke, snel gemaakte stuk. 

Staat leuk bij de kerstboom met zilveren en groene ballen. Laat het Feest maar beginnen! 

P.s. De 'stronk van Isaï' komt uit de Bijbel. Het is het beeld van een afgehakte stronk, waaruit toch nog een nieuw takje komt groeien; Jezus, de redder die geboren wordt in het vervallen koningshuis van David (Jesaja 11)

p.p.s Kijk voor meer bloemen bij Een sneller kloppend hart